op reis in Bolivia

mijn laatste week school is nu bezig, het zijn nu wel niet echt lessen, we moeten oefenen voor onze diploma uitreiking wat dan gepaard gaat met volkslied van bolivia kennen en zelfs de school heeft blijkbaar een lijflied. begin december gaan we dan ons bal heben, wat ze hier ook wel heel serieus nemen. dat is zo een beetje zoals in amerika. ze hebben een enorme zaal gehuurd, ge gaat met heel u familie en u kleed moet lang tot op de grond zijn. veel mensen zijn dan ook nog eens bereid om zon 200 dollar of meer voor hun jurk te betalen, wel gek. dus normaal gezien moesten wij dan ook meedoen aan de examens, maar ik had het geluk dat we op reis zijn geweest. De 2de november zijn we vertrokken dat was dus allerheiligen. hier hebben ze dan het gebruik om een tafel vol met eten te dekken voor de dode.Want alle zielen komen die dag naar de aarde en delen dat eten met ons. om er zelf iets te mogen van eten, legt ge in u bordje wat je wil eten en bid ge enkele gebeden, alles hangt af van u hoeveelheid natuurlijk. Daarna smullen maar! Ze geloven hier dus wel echt enorm hard in geesten en hoewel ik dat niet doe, maken ze mij wel altijd bang met hun verhalen.  We zijn dus eerst naar La Paz, niet de officiële hoofdstad, maar eigenlijk wel omdat alle regeringsgebouwen daar zijn, geweest. Dat is dus echt een stad midden op een berghelling gezet. supermooi allemaal met altijd zicht op rotsen en besneeuwde bergen terwijl het daar toch nog redelijk warm is. De volgende dag zijn we meteen naar Copacabana doorgerezen, dat is dus een typisch touristenstadje en daar is dan ook het titicacameer. het hoogste meer ter wereld. Bolivia heeft dan misschien geen zee, maar da meer lijkt er wel echt op. We zijn er dan ook ingesprongen ma da was zo koud dat ge moeilijk kon ademen. We zijn daar dan 2 eilanden gaan bezichtigen, isla del sol, de legende is dat daar zogezegd de incabeschaving zou geboren zijn dat zij een tunnel onder het meer tot peru zouden aangelegd hebben en zo tot in Peru gekomen zouden zijn. de volgende dag zijn we dan ook een isla de la luna gegaan, maar daar heb ik niet naar de uitleg geluisterd dus daar kan ik niet zo veel over vertellen. We zijn dan teruggekeerd naar La Paz, supermottig allemaal omdat niemand zich had ingesmeerd omdat er niet zo veel zon was, maar met zon , wind en water is dat natuurlijk niet zo een slim idee. Ik ben enorm hard gaan pellen daarna. Het nachtleven in La Paz is wel een beetje feller, aangezien mijn feestjes af en toe eindigen tegen 10uur, maar dat is nog wel leuk want dan kan ik veel slapen. De volgende dag hebben we een oriëntatie van Afs gehad, weinig spannend dus de dag daarop zijn we naar een dorp gereisd. Salar de Yuni, daar was de helft van de bevolking buitenlanders. De eerste dag moesten we normaal gezien naar het Salar gaan, een enorme zoutvlakte omdat daar vroeger zee was en blijkbaar kunt ge dat zelf tot in de ruimte zien als ze niet hebben overdreven, wat ze hier wel eens doen. maar aangezien de Boliviaans efficiëntie onze jeeps niet had bijgetant konden we nier vertrekken. Dan hebben we maar een treinenkerkhof bezocht en gegeten..en gegeten. de volgende dag waren ze dan wel volgetankt, maar lieten de organisaties van het dorp ons niet vertrekken omdat we zogezegd met hen moesten meereiden. uiteindelijk zijn we dan toch kunnen vertrekken maar omdat we zoveel tijd verloren hebben, hebben we de gijzers die we normaal gezien gingen bezoeken bniet gedaan. Wat een pech. we hebben verschillende meren gezien met in de verte flamingos die dag.  De volgende dag hadden we wat meer geluk, zijn we naar een ander meer geweest en daar kwamen ze echt dicht bij.  Het enige nadeel is dat die echt ongelooflijk stinken, een stank te vergelijken met rotte eieren. En dan eindelijk, op weg naar de zoutvlakte. ik was dus aan het slapen en het volgende moment dat ik wakker werd zag ik gewoon alles puur wit van het zout, best wel impressionant. Die zoutlagen gaan van 5 centimeter tot 30 meter diep in het midden. We zijn dus tot een eiland gegaan vol met cactussen ik denkt tot wel 3 meter hoog. en blijkbaar hebben cactussen een bloem die slechts om de 100 jaar groeit en dan een week blijft, wel mooi hoor. Er zijn daar ook hotels van puur zout, dus tafels, bedden, stoelen... maar die waren al gesloten dus dat heb ik helemaal niet gezien. Tot zover mijn reis, daarna zijn we teruggekeerd naar het mooie en lieflijke Cochabamba. Eind.

weekendje naar toro toro

hey hey hey

ik ben hier al bijna zo een 4 maand, moeilijk voor te stellen want de tijd vliegt ongelooflijk rap, en dus ook een kleine maand illegaal in dit land aangezien de visa maar niet geregeld raakt. maar dat zal wel in orde komen, zeker.

voor de rest ben ik afgelopen weekend naar toro toro geweest, wat is dat nu toro toro?

dat is dus een absoluut boerengat maar wat fascinerend is dat ge er sporen van dinosaurussen kunt zien. Er was zelfs echt een duidelijke voet van een baby-tyronasaurusrex dat we gezien hebben.

De eerste dag zijn we een grot binnengegaan waar stalactieten en stalacmieten echt supermooie formaties vormen. ge zit daar dan 4 in en dan komt ge buiten en het enigste wat ge ziet is een hemel vol vol vol sterren aangezien er voor de rest geen licht aanwezig is. De volgende dag zijn we dan gaan wandelen naar de waterval van Vergel. Dat was nu ook weer geen reuzewaterval, maar kom echt wel mooi. Ik heb me ook op de wandelweg superhard verbrand en dan ben ik nu aan het afpellen, wat mij nog nooit overkomen is, hehe. Die waterval was in een soort van canyon , dus moesten we eerst helemaal afdalen en daarna de rivier volgen en over de rotsen wandelen. en daarna konden we dus gaan zwemmen in de rivier, aleja, het was wel meer een plasje, maar goed. we konden dan ook met een rapel de waterval afdalen wat ik natuurlijk heb gedaan met mijn duizend angsten en hoogtevrees. serieus heb ik even gedacht dat ik ging sterven omdat als ge meer naar beneden daalt, gooien ze een touw waar ge aan vastzit naar beneden. ik dacht natuurlijk dat er iets los was gekomen en dat ik zonder veiligheid zat. daarna de terugtocht naar boven, daarna was ik echt wel dood.

Van de organisatie moesten we diezelfde nacht nog naar de diskoteek uitgaan, ge mocht niet blijven omdat we de vorige nacht een "feestje" hadden gebouwd en dan kon het gevaarlijk zijn moest er iemand zat zijn.

Dan zijn we toch maar uitgeweest en als laatsten gebleven omdat het echt moest.
Binnenkort ga ik dus 2 weken reizen naar la paz waar het zo een 16 graden is voor het moment, een verschrikkelijke kou dus. daarna naar het titicacameer en naar een enorme zoutvlakte.
daarna studeer ik af en dankzijn het reizen zal ik geloof ik niet mee moeten doen aan mijn examens, en mijn mama hier denkt dat ik mij daar serieus zorgen over maak.
daarna heb ik dan mijn galabal en ze maken hier nog zo wel een drama over, met echt jurken tot op de grond, ik ga de mijne laten maken en naartschijnt is da nog goedkoper ook. en mijn mama, mijn echte mama, van België gaat hier 2 dagen naar Cochabamba komen  omdat ze voor haar werk naar Bolivië moet komen en het toeval is dat hier haar project is, nuja toeval..

een beetje boliviaanse actualiteit

dees maand heb ik niet zo heel veel speciaal gedaan, vandaar dat ik niet echt iets op mijn blog heb geschreven.
Verleden weekend zijn we bijna naar chapare geweest, ik zeg bijna omdat er tussen Cochabamba en Chapare nog zoveel dingen te zien zijn. maar goed chapare is een soort van junglegebied, supermooi, ale ja niet dat ik kan zeggen dat ik het bezichtigd heb maar ik heb de verandering van rots en steen gezien naar overal groen en ze hebben mij gezegd dat het ongeveer zo is. maar ik ga er nog naar toe reizen, mijn enige schrik is dat daar echt wel gevaarlijke spinnen en slangen leven.
wat hier ook heel actueel is,is een natuurgebied TIPNIS waar beschermde dierensoorten leven en ook de indignos van Bolivia. Wat hier nu gebeurt is dat een Braziliaanse onderneming een weg midden door dit park wilt bouwen en de regering laat dat allemaal toe. Mijn familie en alle iets rijkere mensen hier zijn dus tegen de regering en specifiek tegen Evo Morales, de president. Ik ga mij daar niet over uitspreken want Evo Morales helpt de armen, maar het probleem is dat bolivia het land van de corruptie is en van de cocabladeren en dat de regering heel veel cocaine zou laten transporteren.
maar goed in het geval van Tipnis zijn er veel manifestaties omdat ongeveer niemand deze weg wilt in het natuurgebied en in het weekend heeft de politie, nog corrupter dan de regering en aan dezelfde kant als de regering, nogal hardhandig tegen de indignos opgetreden. Er zijn zeven kinderen gedood en opvallend veel verdwijningen. De dag erop waren er blokeades in de straten en was er bijna niks mobiliteit om te protesteren.
Voor de rest heb ik een beetje problemen af en toe om de mentaliteit van de mensen te begrijpen. Omdat de mensen hier nooit direct zijn, zoals we gewend zijn. wanneer er iets gebeurt zullen ze het je nooit zeggen en krijg je het pas achteraf te horen en in sommige gevallen is dat echt super ingewikkeld om met de mensen om te gaan. ook gewoon wanneer je iets zegt, zullen ze altijd naar de "verborgen boodschap" zoeken terwijl gij gewoon gezegd hebt wat ge wilde zeggen. omgekeerd is het ook het geval dat zij iets zeggen met een bedoeling, maar dat ge dat dan weer totaal ni door hebt.
voor de rest ga ik naar school, wat steeds makkelijker wordt omdat het niveau hier echt niet zo hoog ligt en niet te vergelijken is met dat van Belgiê. Nog enkele weken en mijn school eindigt hier, heb ik 3 maand vakantie en ga ik moeten beslissen wat ik wil studeren. ik ben aan het twijfelen tussen toerisme en gastronomie om zoveel mogelijk te leren van de gebruiken van dit land.

Wanneer de geneeskunst faalt...

Wat te doen na een nacht stevig gedronken te hebben? Bolivia geeft het antwoord:
je begint met een ontbijt om 10 uur s morgens met tomaten, maïs en vooral veel veel ajuinen en om alles een beetje op smaak te houden, smijten we een biefstuk op het vuur. Wat vooral af te raden is, is met dat ontbijt water drinken. Met cola zal je maag veel veel sneller in orde zijn.
Ik heb hier eigenlijk echt wel al veel speciale dingen opgegeten. ik heb het hart van een koe geprobeert,
een guinees biggetje en ze eten echt alles van dat schattig ding. Longen, tong, de ogen, ....
Er bestaat hier ook een speciale schotel van puur vlees. Ik geloof dat je het zo schrijft. chicharon
bij deze schotel kun je de maag, de lever, de poten met hoef en de oren eten. Ik heb alles geprobeerd en het verschrikkelijkste is het oor. lijkt alsof ge op leer aan het kauwen zijt. ma op zich de rest viel goed mee, lekker zelfs. Met deze schotel drink je dan een artisanale drank, nog wel lekker maar ruikt wel naar mest. doet me denken aan het goeie ouwe Glabbeek.
nu, mijn nicht hier is redelijk ziek. 2 weken geleden heeft ze last gekregen van migraine en moest ze naar het ziekenhuis. Het enige probleem is dat de dokters niet weten wat ze heeft en steeds zeggen, morgen gaan we het weten  maar daar komt dan weer niks van in huis. Wat doen ze dan in Bolivië. Ze gaan vertrouwen in
de energie en de magie. Mijn papa heeft een soort van offer gemaakt omdat alles in harmonie moet zijn. aarde, water, vuur, wind. Wat doen ze dus precies. het is een offer met een en al symbolen. suiker met tekeningen op bijvoorbeeld geld om rijker te worden. een plantje, en een popje van een lama. je kan het ook doen met een echte lama en zijn bloed gebruiken, maar hij had geen lama gevonden. Dit zetten ze dan in een speciaal soort ·bakje· van vuur en dat wijden ze dan vervolgens met water. Als het vuur te groot wordt betekent het dat er kwade geesten aan het ontsnappen zijn. daarom moet ge uren bij het vuur blijven om een oogje in het zeil te houden.
Tijdens het wijden moet ge u wensen maken en als ge het goed hebt gedaan zullen al u wensen uitkomen.
Om flo te genezen hebben ze ook eerst een soort van steen een hele nacht in haar oksel gestopt en vervolgens met kruiden in een ander vuur te werpen. Die steen smelt een beetje en daarna kan je lezen hoe het zit met de zieke. In flo haar steen hebben ze gelezen dat ze enorm veel hoofdpijn heeft omdat de top rood was. de rug was geel wat betekent dat de ziekte niet op een, twee, drie te genezen is. Maar dankzij het ritueel zou het wel moeten genezen. Ook geloven ze meer in een soort van magiërs dan dokters. Deze magiërs kunnen zonder u aan te raken zien wat je hebt. Deze week heb ik dus met mijn eerste frustraties moeten om gaan. Het is moeilijk om te begrijpen, maar het is iets wat je moet leren om ieder zijn gedachtegoed te accepteren.

nunca te olvido

¿Y qué es la primera vez ?
Simple. Es la primera acción o emoción que una realiza o siente.
pero es mejor explicar de esta forma . hay muchos primeras veces:
primera vez que vives
primera vez que comes dulce
primera vez que regalas una flor
primer beso, primer noviasgo y así continua y continua
pero hay una primera vez que nunca se olvida.
es la primera vez que amas y que es amor
Amor es dar todo por alguien y darlo todo por uno mismo
Amor es algo difícil de decirlo pero si tu amas a alguien
y ese alguien te ama a ti.
Ambos vivirán momentos que con el paso del tiempo seguirán recordarlo

eso es bolivia

hey hey ,
ik ga echt in mijn geheugen moeten graven, want ik weet niet meer zo goed wat ik de laatste weken gedaan heb.
Het school wordt steeds leuker omdat ik de taal meer en meer begin te begrijpen. Ik heb nu elke dinsdag en donderdag spaanse les en ik zit bij de "gevorderden" omdat ik me nog wel redelijk kan uitdrukken.
ik moet nu ook deelnemen aan de toetsen, mijn eerste toetsen waren een ramp omdat ik niet wist dat het toets ging zijn, blanco afgegeven. voor wiskunde een 5 op 60, maar ze geven altijd een soort van herkansing omdat iedereen ongeveer rotslechte punten heeft. het is ook echt ongelooflijk hoe die toetsen maken, duidelijk aan het afkijken of vragen constant evidente dingen aan de leerkracht..
Wat wel zot was, was de vrijdag: het laatste jaar (wij dus) gingen universiteiten bezoeken en de afstand tussen het school en de universiteit is ongeveer nog geen kilometer met een zijstraat, wat doen ze hier, met zijn allen vluchten ze de zijstaat in om toch maar geen les te hebben, de rakkers.
Wat is hier eigenlijk anders, gewoon het uitzicht van de stad, ge zijt hier omringt door bergen, echt mooi.
het verkeer is hier verschrikkelijk, we kruipen met zoveel mogelijk in een auto en ze lachen me hier uit als ge u gordel aandoet: Ze toeteren gelijk zot en schreeuwen op elkaar, best grappig.
in mijn huis en ik vermoed ik heel bolivia kennen ze het begrip sorteren niet.
In mijn derde week ben ik ook zot mottig geweest, de weerslag van al het eten en veranderingen vermoed ik.
Een zondag was het de dag van de soldaten, ze moesten een eed zweren en van alle legeroefeningen showen.
ze zijn hier dus echt wel veel meer vaderlanslievend, ze kennen heel hun tekst van het volkslied. Ik ken slechts 3 zinnen van ons lied.
Op een dag waren ik, flo (mijn belgische nicht hier) met een ander meisje van afs aan het wandelen in de stad. en Marit, het Duitse meisje, had een ijsje vast: natuurlijk komen er 3 kleine jongetjes , pakt ongeveer 10jaar, om geld bedelen. wat kunt ge doen, meestal negeert ge da of ge geeft een beetje: ma wa doen die jongens, eentje springt op de rug van Marit zodat de andere het ijsje kan pikken, ik was echt zot bang.
De feestjes zijn hier echt wel megatof, het maakt ook nie echt uit of het midden in de week is of in het weekend. En drinken, zullen we!
Dinsdag was het fiesta de urkupina, dat is een katholiek feest vermengd met inca traditie. Wat doen ze, ze staan op om 3uur om een wandeling te maken van 12 kilometer om in een dorp aan te komen waar een mis is ter ere van de heilige maagd maria. Het is een soort van Lourdes: Na de mis gaan ze nog verder wandelen, ma dit stuk heb ik met de auto gedaan. om naar de paats te gaan waar de maag maria is verschenen. De traditie is dat je daar spullen zoals vals geld, een vals diploma, ... koopt. Die dingen staan symbool voor in het jaar rijk te worden, te slagen voor je examens. Vervolgens ga je stenen uit rotsen kappen, en die laat je wijden met bier en soort van wijwater .En Deze dingen bewaar je dan voor een jaar om het volgende jaar te verbranden.
Gisteren was het afscheidsfeestje van mijn broer, ik heb echt moeten wenen, zo zot emotioneel dat ik hier ben.
Het lijkt niet dat ik hier al anderhalve maand ben, het vliegt echt voorbij: ik heb nu feitelijk mijn leven hier dat ik aan het opbouwen ben.
Voor de rest gaat het zijn gewone gangetje, ik ben hier echt gelukkig. En ik heb een voornemen gemaakt dat ik meer in mijn boekje ga schrijven, zodat ik me beter kan herinneren wat ik gedaan heb, want het is een beetje een overvloed. Een echt rustige dag bestaat hier niet.

eerste 2 weken cochabamba

hey hey hey
ik ben nu al 2 weken hier in Bolivia en ik weet dat ik al veel eerder had moeten schrijven, mijn excuses daarvoor, maar het is hier echt zo druk. Geen idee vanwaar mijn tijdsgebrek komt want het is hier maar school tot half 1. maar goed, ik zal chronologisch beginnen.
De eerste dag was al super vermoeiend, aangezien we in totaal 33uur gevlogen hebben met 3 keer overstappen.
ik had die dag eigenlijk nog totaal niet het besef dat ik echt weg ging, zelfs nu nog lijkt het meer een kamp voor mij. Hier was ik nog in la paz en hebben we nog eens alle safety gedoe overlopen aangezien het hier een stuk gevaarlijker is dan thuis.Die dag mijn eerste pintje gedronken, een bock wat ik wel grappig vond en dat kost hier   nog wel redelijk duur.
Dag 4 was de dag dat ik eindelijk mijn familie ging ontmoeten, het enige nadeel was dat ik opnieuw om 5uur moest opstaan hiervoor en der echt als een zombie uitzag. ik had mijn sandalen aan en naartschijnt vond mijn mama da verschrikkelijk omdat het "superkoud" was. Het is hier dus winter maar ongeveer 25 graden, en in de ochtend en in de avond koelt het wel redelijk hard af, maar toch... Mijn familie valt echt wel super goed mee, ik heb dus 3 zussen : belen(12), Gaby (21), Caro (27) en Niko, mijn broer is nu nog 17 en zit in mijn klas. Mijn ouders hier zijn supervriendelijk, maar ze willen niet dat ik hier iets betaal wat soms wel frustrerend is. Gisteren heb ik een nieuwe gsm gekregen, ik had hier dus niks bereik sinds ik vertrokken ben. mijn nieuwe nummer is 67471633, ga ik nooit kunnen onthouden.
Dag 5 zijn we al naar harry potter gaan zien, bleek dat mijn familie echte fans zijn.
De zondag is het familiedag, eten eten eten dat die hier doen. Die lachen mij hier dus uit dat ik niks eet e, ik kan da tempo gewoon niet aan. die eten uitebreid ontbijt, een tienuurtje is op school een hamburger dan lunch is soep met een enorm bord, en s avonds eten die opnieuw lunch met daartussen nog eens een tussendoortje, en misschien om 10uur nog een taco ofzoiets. das dus echt wel zot.
Dus het familiefeest is ook totaal anders dan bij ons, eerst eten en daarna gaan ze dansen in de living: salsa of iets anders en ze hebben hier kweet ni hoeveel typische dansen die echt iets te ingewikkeld zijn. Maar de gewone dansen zoals salsa beginnen mij wel een beetje te lukken.
De maandag ben ik nog niet naar school gegaan, maar wel naar de universiteit samen met Gaby, van subtiliteit hebben ze daar nog niet gehoord. Ze staren u gewoon aan.
De dinsdag was dan mijn eerste schooldag, daar waren ze iets subtieler, keken tenminst weg als ik keek. maar het was wel een heel andere ervaring. De eerste les had ik totaal niet door dat het les was, ze gaan gewoon in groepjes zitten en beginnen te praten. Je geeft iedereen hier altijd een kus, zelfs leerkrachen en directrice als je ze voor de eerste keer ontmoet. Ik zit wel niet samen met Flo in de klas ( mijn Belgische nicht hier), maar dat is beter voor de taal. Ik merk wel een verbetering tegenover de eerste dag, gelukkig maar, maar ik antwoord voorlopig nog wel veel met si, si, si. super frustrerend eigenlijk, ik versta wel het meeste  maar om zelf beginnen te praten...
De donderdag moesten we namen trekken voor de vrijdag, het is de dia van de amistad ( vriendschapsdag), maar ik had ech totaal ni door voorwat de namen trekken diende. Chance da Niko in mijn klas zit, hij is dan samen met mij kaartje gaan kopen met iets op van ik ben blij dat jij mijn vriend bent. Ik had wel totaal geen idee wie degene  was die ik getrokken had.
De vrijdag was dus die de amistad, we hebben dan om 10uur natuurlijk gegeten: kip met walgelijke frieten en daarna was het weer dansen. Die hebben hier allemaal echt zot veel ritme.
Zaterdag was mijn eerste feestje, die maken hier wel een beetje een drama van in de zin van mijn zussen hebben mijn kleren uitgekozen, geleerd hoe ik sexy moet wandelen op hoge hakken en ze hebben mij voor mijn doen enorm hard geschminkt en dan hebben ze zicht nog echt ingehouden zeggen ze omdat ik niet op  mijn gemak was :p Het feestje was wel grappig, echt ongeveer alleen Spaanse muziek en iedereen zat op 2 rijen met diegene voor u als danspartner. Grappig, maar ik heb mij wel echt super geamuseerd.
De zondag was terug familiedag, ze hebben hier blijkbaar de gewoonte om elke zondag 5 a 10 films te kopen en die dan uit te zien, de films zijn hier wel echt heel goedkoop, 1 euro per film, dusja.
Ik ga hier waarschijnlijk als sport volleyballen als ik hier geen 20 kilo wil aankomen:
Ahja mijn adres is. Teniente Morales entre calle La Paz y pasaje Tomsich  nº  750 ( zona central) Cochabamaba- Bolivia